Czasami pomysł na tekst przychodzi nagle: pod wpływem snu, wydarzenia, przeczytanej książki albo właściwie nie wiadomo skąd, ale po prostu przychodzi. Ale czasami kiełkuje przez miesiące lub lata, kształtuje się, a gdy zaczyna się pisać, ma się wrażenie, że bohaterowie to starzy przyjaciele. Czasem Ci przyjaciele zaskakują, robią psotę, zachowują Dowiedz się więcej
Katarzyna umarła w marcu. Zgasła we śnie, w swoim łóżku, co dla załogi pokładowej tanich linii lotniczych jest luksusem porównywalnym ze znalezieniem darmowej kanapki w służbowej kuchni. Nie zginęła w katastrofie. Nie udusiła się oparami z odgrzewanej w mikrofali lasagne (choć kilka razy było blisko. Nie została stratowana przez pasażerów Dowiedz się więcej
DJGraco, matius, Artur, jamajka, bardzo dziękuję za miłe słowa. Ario, bardzo dziękuję za konstruktywną krytykę i obiecuję poprawę. 🙂 I cieszę się, że tekst się podoba. Chmura nad chmurami Część 2. – Sprawa jest dość… trudna. – Paweł bębnił palcami w krawędź kieliszka, jakby spodziewał się, że w końcu wyskoczy Dowiedz się więcej
Ja nie mam nic na swoją obronę. Mogę tylko zrzucić winę na Matiusa i jego komentarz do ostatniego wpisu, który otworzył mi złą klapkę w głowie. Generalnie drugi rozdział jest już zarysowany i wymaga tylko korekty, a plan wydarzeń jest poprowadzony do końca. I pewnie nie powinienem wrzucać tekstu na Dowiedz się więcej
Tradycyjnie do dziś, 2 lutego, gra się kolędy. I, przyznam wam uczciwie, nie mogłem się powstrzymać, by nie pokazać choć jeszcze jednego nagrania z zeszłorocznej Ścieżki. Szczególnie, że spojrzałem na listę i, spokojnie… Jak za rok znów Ścieżki nie będzie, nadal mamy wiele niepokazywanych utworów. 🙂 Warszawa, 17 grudnia 2022. Dowiedz się więcej
– Przechodził tędy czasem, ciemnymi nocami. – Odgarnęła kosmyk zabłąkanych, siwych włosów. – Zawsze wydawał się być w wielkim biegu; ze ślepą latarnią w ręce. To była zawsze ta sama latarnia. A kiedy przestał się pojawiać pomyślałam, że to był też ten sam bieg. – Czegoś szukał? – Może szukał, Dowiedz się więcej
Choć w pewien przerażający sposób ten tekst może nawiązywać do tragedii rozgrywającej się za naszą wschodnią granicą, nie został nią zainspirowany. Pomysł mam od przynajmniej trzech lat, ale nigdy nie mogłem się zebrać, by go napisać. Miałem różne wizje: wyobrażałem sobie, że ujmę wydarzenia w formie pamiętnika albo podzielę na Dowiedz się więcej